Şimdi cevaplamak zorunda olmadığın sorular,
Hiçbir zaman cevaplanmamalı,
Madem ki cevabın ezberinde değil,
Konuşulmamalı sonradan yapma öykün.
Donup kalmalıyım ben o sarı günde,
Hep oradayım zannet diye.

Zamanın değişmezliğine öyle inandırmalısın ki kendini,
Sonunda benim renklerim solup, düşlerim tükenince,
Suç, kolay vazgeçen tarafta olmalı.
Sen ise koruduğun benliğinle bütünlüğünle,
Sağ çık bu felaketten elbette.
Çünkü ne de olsa insan üzemez sevdiğini,
Ve sevilen de huzur bulamaz acı çektirmeyince.

Sonra ben bir kadeh şarap olur,
Tabağındaki ölü balığa ses veririm.
Kırılır masan, düşer güneşin,
Ama tek bir çatlak vermez ellerin,
Ve asla bozulmaz o kusursuz düzenin.
Çünkü saçlarını dağıtmayı, ellerini kirletmeyi,
Düşmeyi ve paslanmayı sevmezsin,
Yani bilemezsin sen ölürcesine yaşamayı.

Evla / Antalya.